Overweging Paasmorgen

12 april 2020 | geen commentaar

Wat er nu precies is gebeurd op die paasmorgen, we zullen het nooit weten. Mattheus, Marcus, Lucas en Johannes, ze vertellen elk een eigen verhaal. Was Maria Magdalena de enige vrouw bij het graf? Volgens Johannes wel. Lucas schrijft dat er zelfs een groepje vrouwen aanwezig was. Mattheus is de enige evangelist die schrijft over enkele bewakers bij het graf. En ook over de aanwezigheid van engelen horen we verschillende dingen.

Maar… over één ding zijn de vier evangelisten eensluidend: het graf was leeg. Het geheim van Pasen openbaart zich – om te beginnen – in een leeg graf.

De tijd waarin we nu, zelfs wereldwijd, leven kent in veel opzichten ook een enorme leegte. Met de komst van Corona naar Nederland waren hier in de winkels in één dag sommige schappen leeg. Leeg het schap van het toiletpapier, de pasta en de paracetamol. Oude mensen werden pijnlijk aan de tweede wereldoorlog herinnerd. Als omvallende dominostenen viel de leegte door ons land. Leeg werden de kinderopvang, scholen en universiteiten. Leeg de musea, de metro en de moskeeën, theaters en tempels, kerken en kantoren. Leeg de helft van alle agenda’s (de andere helft werd overvol). Leeg bleef de sta-op-stoel als weer een opa of oma overleden was, nabestaanden met een leeg hart achterlatend. Nota bene, de heilig graf-kerk in Jerusalem is leeg, voor de eerste keer sinds 1349, het jaar van de pest.

Het moge duidelijk zijn dat Corona een ellendige leegte over ons heeft uitgestort. En dan horen we op dit hoogfeest van Pasen uitgerekend over een leeg graf. En dat zou een openbaring in zich bergen. Wat heeft dat lege graf ons te zeggen?

Voor een antwoord op die vraag, deel ik eerst een eigen ervaring.

Afgelopen november, toen de musea nog open waren, was ik op bezoek in museum Volkenkunde in Leiden. Ik keek rond in de diverse afdelingen en zag op een gegeven moment een bordje: Boeddha-zaal. Ik liep een ruimte in met zachte verlichting. Er was verder niemand. Onverwacht stond ik pal voor 5 levensgrote Boeddha-beelden, in de volle breedte van de zaal opgesteld. Mijn hart viel open! Achhh…. ik was helemaal onder de indruk. Een diepe stilte vervulde de ruimte. Wat een toewijding, concentratie en kracht ging er van de boeddha’s uit! Ik was enkele minuten alleen maar stil en geroerd. Totdat een jong stel de zaal binnenkwam. Zij trok een heel klein meisje achter zich aan. En hij haalde meteen een Iphone uit zijn zak, maakte drie foto’s – klik, klik, klik – en wég waren ze. Opnieuw zei mijn hart ‘Achhhh’…. Maar nu was het bijna pijnlijk. Ik was zó onder de indruk, en zij schoten alleen enkele plaatjes en hebben – vrees ik – niets ervaren…

Vandaag, Paasmorgen, zijn alle musea in Nederland dicht. Er hangt een bordje op de deur: gesloten vanwege Corona. En wij staan voor een leeg graf. Maar dat is open. Buiten staat er een bordje met een uitnodiging: Kom, zie en geloof!

Hoe reageren wij op deze uitnodiging?

Maria Magdalena is ons net vóór geweest. Zij riep verschrikt uit: “Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd.” Simon Petrus is het graf binnen gegaan, maar zei niets. Dat hij een keer zijn mond hield was voor hem al heel wat! Na hem ging ook Johannes naar binnen, hij zag en geloofde. Ook al blijft de vraag wat hij nu precies zag en wat hij geloofde.

En wij? Hoe reageren wij op dat lege graf? Wat zien jij en ik wel en wat niet? Wat geloven we wel en wat niet?

In een museum is veel te beleven, voor wie met aandacht kijkt. Er is niets te beleven voor wie maar oppervlakkig even binnenkomt en gauw een paar plaatjes schiet.

Zó kan een leeg graf alleen maar koud, kil en hol zijn. Maar wie er zwachtels ziet liggen en een opgevouwen zweetdoek kan er tekenen in zien, die doen herinneren aan bewogen woorden, die vergeten waren. Er kan meer zijn dan kou en kilte. En wie in de leegte een aanwezigheid ervaart, mag zich gelukkig prijzen.

Iemand zei me dezer dagen: “Never waste a good crisis.” Een uitspraak van Winston Churchill. “Verpest niet de kansen die een crisis biedt.” Corona staat voor angst, dood en verdriet. Koude en kille leegte veroorzakend. Wereldwijd. Maar misschien heeft Corona ons ook iets te zeggen? Over onze omgang met de natuur: met mensen, met dieren, met hulpbronnen? Verpest niet de kansen die een crisis biedt, maar kom ook weer niet te gauw met een verkwikkende betekenis.

Corona dwingt ons te kijken in een leeg graf. De een slaat het met afschuw gade, een ander kijkt, ziet en gelooft dat er meer is, dat het anders kan en moet  in onze wereld, dat mensen ten diepste broeders en zusters zijn, niet boven maar te midden van alle andere schepselen. Niet onafhankelijk maar wezenlijk afhankelijk van elkaar en ten diepste verbonden.

Wie een kijkje neemt in het lege graf ziet misschien de zwachtels en de zweetdoek niet eens. Wie met gelovige ogen en aandachtig in het lege graf van Pasen rondkijkt kán ontvankelijk worden voor wat de vier evangelisten eenstemmig zingen: Jezus geeft na de nacht van zijn dood, ons de morgen terug. Hij is méér dan een herinnering, en blijft met ons meelopen, ook vandaag, in liefde voor het leven, crisis of niet, en kome wat komt…

Zalig Pasen!

Br. Fer

 

Je kunt hier je reactie geven of een vraag stellen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Alle velden zijn verplicht.

Cookies

We gebruiken cookies om content van de website te verbeteren en om het websiteverkeer te analyseren.

Privacy statement | Sluiten
Instellingen