Mijn LV-verhaal… Jolly van der Werf-Dil

15 januari 2019 | geen commentaar

In ‘Mijn LV-verhaal‘ vertelt een deelnemer, medewerker, broeder of anderszins betrokkene over zijn La Verna-ervaringen. Ditmaal is het woord aan Jolly van der Werf – Dil:

Zo’n tien jaar geleden namen twee vriendinnen mij, los van elkaar, mee naar Stadsklooster La Verna. Ik maakte kennis met het ruime aanbod aan cursussen en lezingen waaruit ik sindsdien elk seizoen een keuze maak. Maar het is niet eens zozeer de inhoud van de cursus die mij naar La Verna trekt, het gaat mij er in de eerste plaats om samen met anderen te praten en na te denken over levensvragen. Elke cursus biedt daarvoor weer een andere invalshoek en de ene invalshoek ligt je wat beter dan de andere. De mensen die naar La Verna komen zijn zoekers en de cursussen bieden ons, cursisten, de kans onze kijk op het leven te verdiepen en ons bewustzijn te verruimen. Ik ben dankbaar voor de mogelijkheden die La Verna biedt en ik ervaar er ook nog eens gezelligheid en hartelijkheid. Als je binnenkomt wordt je door een gastvrouw of -heer (vrijwilliger) ontvangen zoals nergens anders! Het is een warme cel in een grote stad en ik ben ervan overtuigd dat dit soort cellen de ziel van een stad verrijken.

Dat ik hier nu zo pront met een mandala voor mijn buik op de foto sta, heeft natuurlijk niets te maken met ‘kijk mij eens’, maar wel met mijn enthousiasme voor de mandala cursussen die Christine Reijn geeft. Een cursus beslaat vijf of meer middagen, die worden ingeleid met een uiteenzetting over waar het om gaat bij het mandala tekenen, met een mooie tekst of gedicht en met een korte geleide meditatie. Zo brengt Christine ons in beweging en kunnen we aan de slag, waarbij ze ons alle vrijheid geeft: ‘alles mag, niets moet’. Het gaat er om dat dátgene waardoor jij op dit moment innerlijk bewogen wordt, op het papier voor je terecht komt en dat hoeft niet mooi of kunstig te zijn. Mogelijk krijg je tijdens dat ‘proces’ een inzicht over jezelf of het leven. Het is heel verrassend om na afloop elkaars tekeningen te zien en het erbij behorende verhaal te horen. Maar ook hier geldt: ‘niets moet’. Wat er eígenlijk op zo’n tekenmiddag gebeurt kun je het best zelf eens gaan er ervaren. Er ligt geen drempel en over je eigen drempels stap je al gauw heen, blijkt in de praktijk.

Je kunt hier je reactie geven of een vraag stellen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Alle velden zijn verplicht.

Cookies

We gebruiken cookies om content van de website te verbeteren en om het websiteverkeer te analyseren.

Privacy statement | Sluiten
Instellingen